YT FB
flowers flowers 2 3

Leczenie nietrzymania moczu

Jak wygląda leczenie nietrzymania moczu wyjaśni doświadczony lekarz ginekolog Alicja Halbersztadt ze Szpitala Medfemina we Wrocławiu.

Dr Alicja Halbersztadt:

Leczenie wysiłkowego nietrzymania moczu rozpoczyna się od metod jak najmniej inwazyjnych i jak najbezpieczniejszych, po wstępnym przygotowaniu rehabilitacyjnym i leczeniu zachowawczym.

U każdej pacjentki rozpoczynającej terapię NM należy rozważyć zmianę stylu życia, rozpoczęcie ćwiczeń mięśni dna miednicy, zastosowanie technik behawioralnych, lub elektrycznej stymulacji/ zmiennego pola magnetycznego pod nadzorem wykwalifikowanego terapeuty.

Ocenę efektywności postępowania zachowawczego weryfikuje się po 6-12 tygodniach, a jeżeli nie udaje się uzyskać spodziewanego efektu należy planować leczenie operacyjne.

U pacjentek z nietrzymaniem moczu i znacznymi zaburzenia statyki narządu płciowego (III i IV stopień kliniczny w skali POP-Q), które w wywiadzie zgłaszają uczucie obniżenia/wysuwania pochwy oraz zaleganie moczu po mikcji nie należy zalecać leczenia zachowawczego. Wyjątkiem jest pessaroterapia jako postępowanie diagnostyczno-terapeutyczne, którego zastosowanie może pomóc w rozpoznaniu tzw. ukrytego nietrzymania moczu ujawniającego się często po korekcji statyki dna miednicy.

Wywiad z oceną dzienniczka mikcji, badanie ogólne i posiew bakteriologiczny moczu oraz ocena struktur dna miednicy mniejszej pod względem anatomicznym i czynnościowym podczas badania ginekologicznego pozwala na dobór odpowiedniej metody leczenia operacyjnego.

Aktualnie stosowanych jest 5  kategorii zabiegów naprawczych wykonywanych z powodu wysiłkowego nietrzymania moczu:

  1. małoinwazyjne leczenie nietrzymanie moczu BULKAMID czytaj dalej
  2.  zakładanie taśm podcewkowych,
  3.  zabiegi podwieszające pęcherz moczowy,
  4.  zabiegi z użyciem okołocewkowych środków wypełniających,
  5.  implantacja sztucznych zwieraczy (metoda ostatniego wyboru).

Dobór metody leczenia wymaga indywidualnej kwalifikacji pacjentki, każda z metod opiera się na przywracaniu odpowiednich stosunków anatomicznych a skuteczność lub ryzyko niepowodzenia zastosowanego leczenia oceniane jest w odniesieniu do rodzaju defektu i przyczyny nietrzymania moczu.