EN YT FB
flowers flowers 2 3

FIZJOTERAPIA UROGINEKOLOGICZNA W ZABURZENIACH OBSZARU MIEDNICY MNIEJSZEJ

Fizjoterapia uroginekologiczna jest ogromnie pomocna w rozwiązywaniu problemów w:

  • bolesnym miesiączkowaniu
  • bolesny współżyciu
  • zespołach bólowych miednicy mniejszej
  • nietrzymaniu moczu przed ciążą, po porodzie i w każdym innym etapie życia
  • parcia naglące,
  • nietrzymanie stolca
  • obniżenie narządu rodnego
  • jako przygotowanie do zabiegów ginekologicznych
  • fizjoterapia po zabiegach ginekologicznych

Podczas terapii wykorzystywanych jest kilka metod fizjoterapeutycznych tj:

  • Palpacyjne badanie mięśni dna miednicy (per vaginam lub per rectum) – metod która pozwala określić pracę poszczególnych mięśni dna miednicy ( ich tkliwość, elastyczność, napięcie), ocenić wg międzynarodowej skali Perfect jakoś aktywacji mięśni dna miednicy.
  • USG Sonofeedback – metod przy użyciu USG, która pozwala ocenić mięśnie, nauczyć poprawnej aktywacji
  • Reedukacja oddechowa – niezbędna do poprawności działania tłoczni brzusznej, przepony i tym samym popranwej pracy mięśni dna miednicy.
  • Ćwiczenia hipopresyjne – specjalistyczne ćwiczenia oddechowe, dzięki którym poprawia się kontrola oddechowa, zmniejsza lub wyrównuje się ciśnienie w obrębie miednicy, brzucha, wpływając odciążająco na tkanki w obrębie dna miednicy oraz poprawę pracy brzucha po porodach.
  • Elektrostymulacja – technika wykonywana przy uzyciu aparatu do elektrostymulacji, która dzięki odpowiednim impulsom elektrycznym ,wpływa na wywołanie napięcia mięśni dna miednicy (ich wzmocnienie bądź rozluźnienie) wspomaga regenerację, odbudowę odruchów.
  • Terapia manualna, powięziowa i osteopatyczna – techniki pracy z ciałem, podczas których przebudowywany jest system wzorców, normalizacja napięć w obrębie dna miednicy i całego ciała. Terapia obejmuje pracę wewnętrzną per vaginam , per rectum oraz pracę zewnętrzną na powłokach ciała.
  • Tejping – odpowiednie plastry aplikowane na skórę, wspomagające proces terapii danego obszaru.
  • Edukacja pacjentki – bardzo ważny element w terapii by wspomóc powrót do zdrowia. Nauka zachowania przy takich czynnościach jak mikcja, defekacja, podnoszenie, wstawania, codzienne siedzenie, chodzenie są ważnym elementem w procesie terapii i jej pozytywnych skutków. Są to zatem czynności wykonywane każdego dnia, a robione niepoprawnie mogą utrudniać powrót pacjentki do zdrowia i przyczyniać się do nawrotów problemu.
  • Ćwiczenia – jako dodatkowa forma wsparcia w procesie powrotu do zdrowia. Indywidualnie dopasowane odpowiednie ćwiczenia, tak by pacjentka w przyjemny sposób pomagała podczas aktywności fizycznej dając wsparcie i szybsze efekty terapii uzdrawiającej.